Reformy administracji

Reformy administracji W wyniku reform administracji państwowej z 1999 r. powstały podstawowe jednostki podziału terytorialnego – gminy. Ośmioletni proces refom spowodował rozbudowę struktur samorządowych oraz decentralizację kompetencji przekazując większą ich ilość samorządom. Spora ilość obowiązków przeszło z administracji rządowej na organy samorządowe. W 1998r. miało miejsce uchwalenie ustaw samorządowych i ustawy o administracji rządowej w województwie. Jak będzie wyglądać moda, czy też styl? Czy będzie miała miejsce tu uroda? W ich myśl rolę podstawowych jednostek podziału terytorialnego pełnią gminy, powiaty oraz województwa. Zredukowano tym samym administrację rządową, która w obrębie województwa występuje w postaci wojewody wraz ze współpracującą z nim administracją zespoloną wojewódzką. Zauważamy więc, iż powstał nowy mechanizm administracji publicznej. Opiera się ona na jednostkach samorządu terytorialnego, które działają na wszystkich poziomach podziału terytorialnego, gdzie wojewoda działa na poziomie województwa a znacznie został zredukowany zakres działania administracji niezespolonej (wcześniej – specjalną). W nowym ładzie odpowiedzialny za efekty funkcjonowania ogółu administracji danego poziomu podziału terytorialnego (łącznie ze służbami, inspekcjami oraz strażami) jest wojewoda (na poziomie województwa) oraz starosta (na poziomie powiatowym). Począwszy od 1999r. te właśnie organy ponoszą odpowiedzialność polityczną za wyniki pracy własnej oraz służb, które są im podwładne. W wyniku przemian w administracji nie tylko służba celna jest odpowiedzialna za bezpieczeństwo oraz ład. Kompetencje w tym zakresie dostały też jednostki samorządu terytorialnego. Treść ustawy nakazuje im podejmować działania inicjatorskie oraz angażowanie się w programach pracujących dla podwyższenia poziomu bezpieczeństwa społeczeństwa.

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Aktywa niematerialne

Aktywa niematerialne Monitor Aktywów Niematerialnych zakłada przewagę zasobów niematerialnych (wiedza, reputacja firmy) nad wszelkimi zasobami materialnymi (rzeczowymi i finansowymi). Powodem jest fakt, iż zasoby materialne w trakcie prowadzenia działalności zużywają się i trzeba je odnawiać, natomiast zasoby niematerialne im są dłużej używane, tym większą mają wartość. Jak się ma tu styl, moda, czy też uroda? Można sądzić, że w zakresie kryteriów podejmowania decyzji więcej uwagi przywiązywać się będzie do kryteriów długoterminowych niż do krótkoterminowych. Należy spodziewać się, że powyższe cechy znajdą swoje odbicie również w podejściu do jakości. Rosnąca zamożność społeczeństw (głównie krajów rozwiniętych) będzie skłaniać ludzi do sięgania po produkty coraz lepsze, a co za tym idzie coraz droższe, stawiając przy tym coraz wyższe wymagania odnośnie ich jakości użytkowej. Poszukiwać się będzie także przyjemności z użytkowania wyrobów, a na znaczeniu zyskają takie aspekty jak bezpieczeństwo użytkowania, komfort, łatwość użytkowania. Przy wyborze produktu wobec małych różnic w zakresie jego podstawowych funkcji, przy podobnej cenie, różnicowanie produktów będzie miało miejsce w oparciu o wizerunek firmy (np. jej stosunek do ochrony środowiska). Przedsiębiorstwo realizując swoje długookresowe cele na wybranych rynkach, które postrzegane są jako zbiory obsługiwanych i potencjalnych klientów. Odniesienie na tych rynkach sukcesu lub porażki mierzone jest stopniem rywalizacji założonych przez nie celów. O sukcesie przedsiębiorstwa decyduje uzyskany stopień spełnienia założonych celów strategicznych i nie może on być mniejszy od oczekiwanego.

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Klient indywidualny

Klient indywidualny Warto nadmienić, ze wśród klientów instytucjonalnych największą role na rynku polskim odgrywają deweloperzy, zaś na rynkach rozwiniętych również fundusze emerytalne oraz zakłady ubezpieczeń. Deweloperzy są uczestnikami głównie pierwotnego rynku nieruchomości. Na rynku polskim jest ich coraz więcej, gdyż nadal obserwowalny jest popyt przede wszystkim na nieruchomości mieszkaniowe. Istnieje pewne ryzyko związane z zakupem nieruchomości od dewelopera. To niezwykła moda, a zarazem osiągająca szczyty uroda. Ale jaki wpływ ma styl? Największe stanowi brak bezpieczeństwa środków finansowych, jeżeli brakuje rachunku powierniczego. Jednak nie wszyscy deweloperzy na rynku polskim finansują swoje przedsięwzięcia z wykorzystaniem tego rachunku (brak tutaj uregulowań prawnych). Powoduje to często znaczące dodatkowe koszty finansowe osób dokonujących zakupu danej nieruchomości, jak chociażby koszty związane z opóźnieniem zakończenia realizacji inwestycji. Istotnym również tutaj ryzykiem jest nieprawidłowe wykorzystanie środków finansowych przez dewelopera. W wypadku finansowania nieruchomości z wykorzystaniem rachunku powierniczego, z reguły takie sytuacje nie maja miejsca. Dążenie do osiągnięcia dochodu utrudnia odróżnienie inwestora od spekulanta czy gracza. Inwestorem jest osoba prawna, fizyczna lub grupa osób, która dokonuje lokaty kapitału na własne ryzyko, celem osiągnięcia dochodu. Przy podejmowaniu decyzji, próbuje on osiągnąć zakładany dochód nie maksymalizując ryzyka. Uważnie analizuje spodziewane korzyści i ryzyko, spodziewając się osiągnięcia dochodu w długim okresie. Spekulantem jest uczestnik rynku, który lokuje kapitał na krótkie i średnie terminy o wysokim ryzyku, ale zapewniające mu zwiększony dochód. Spodziewa się on szybkiego zysku. Gracz dokonuje szybkiego obrotu, uzyskując korzyści na zmianie wartości lokat – przypomina dealera, próbującego dobrze kupić i szybko z zyskiem sprzedać.

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Strategia Polski

Strategia Polski Istotnym elementem strategii Polski jest określenie celów i kierunków polityki migracyjnej, w tym m.in. w zakresie skutecznego monitorowania napływu cudzoziemców, ich kontroli przed wjazdem, na granicy, w czasie przejazdu, pobytu i wyjazdu. Do najistotniejszych należą przepisy regulujące pobyt na podstawie wiz pobytowych, udzielanie zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony oraz zezwoleń na osiedlenie się oraz wprowadzające nową instytucję – „zgoda na pobyt tolerowany” (udzielana cudzoziemcom, których nie można wydalić z terytorium RP, z uwagi na wystąpienie okoliczności ściśle określonych w ustawie). W myśl umowy o zniesieniu przymusu wizowego dla uchodźców z dnia 20 kwietnia 1959 sygnowanej przez większość członków obecnej Unii Europejskiej, posiadacz dokumentu podróży dla uchodźcy, wydanego przez stronę niniejszej umowy może podróżować swobodnie na obszarze państw stron umowy. Nie wymaga się od niego posiadania wiz, jedynym zastrzeżeniem jest ograniczenie pobytu na terytorium państwa strony innej niż ta, która dokument wydała, do trzech miesięcy. Jak będzie wyglądać moda, czy też styl? Czy będzie miała miejsce tu uroda? Równie istotnym uregulowaniem mającym wpływ na politykę azylową sygnatariuszy Układu ma Europejska Konwencja Praw Człowieka zawarte w niej stwierdzenie: ”Nikt nie może być poddawany torturom lub nieludzkiej bądź poniżającej karze lub takiemu traktowaniu” stanowi szczególną ochronę dla uchodźców. Wydalenie bądź odesłanie z granicy cudzoziemca do państwa, w którym grozi mu takie traktowanie interpretowane jest jako współdziałanie państwa odsyłającego w takim traktowaniu i jest zabronione, a przestrzeganie art.3 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka niesie rygor bezwzględności przestrzegania.

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes